Każde kłamstwo ma swoją moc, siłę i znaczenie. Kłamstwa, z premedytacją rozpowszechniane i powtarzane publicznie przez brukowe media docierając do tysięcy odbiorców, są czymś wyjątkowo szkodliwym. Jaką odpowiedzialność powinni ponosić autorzy kłamstw w cyniczny, przemyślany i konsekwentny  sposób wprowadzający innych w błąd za pomocą środków masowego przekazu? Kłamstwo, kłamstwu nie jest równe. Ktoś się może pomylić i przez innych, przede wszystkim przeciwników, może zostać dosadnie nazwany kłamcą. Zdarza się. Ale jak ocenić tych, którzy kłamią świadomie w sposób zaplanowany, kiedy o pomyłce mowy być nie może?

    Poziom dziennikarstwa, szczególnie tego regionalnego, coraz częściej niestety schodzi do poziomu dna. Często są zatrudniani do pracy w redakcjach prywatnych tabloidów ludzie z przysłowiowej łapanki, którym się wydaje, że stanęli u progu wspaniałej kariery dziennikarskiej. Żeby zostać dzisiaj dziennikarzem w tabloidzie nie trzeba posiadać specjalnych uprawnień czy kwalifikacji. Przede wszystkim kandydat na dziennikarza musi być „czytaty i pisaty” i poza tym specjalnie nie wymaga się od niego większych umiejętności, ani wybitnych cech osobowych.